Vrijwilligers Richard, Mathilde en Pim bidden op straat, in parken, in wijken en bij stations voor mensen die op straat leven, in de hoop hen een dak boven het hoofd en een leven terug op de rails te helpen geven.
De drie gaan als vrijwilligers op pad om te bidden voor mensen die niets meer hebben en op straat leven. Hun gebeden zijn gericht op onderdak en op een terugkeer naar een stabieler bestaan, zo vertellen ze over hun werk in de openbare ruimte.
De vrijwilligers zeggen dat hun inspanningen niet zonder resultaat blijven. „Soms lukt het. Dan worden onze gebeden verhoord. Bizar,” aldus de vrijwilligers over de momenten waarop zij een verandering zien bij de mensen die zij bezoeken.
„Dan lopen de tranen over de wangen”
Zulke momenten kunnen volgens de vrijwilligers emotioneel zijn voor de betrokkenen. Zij zien het gebed als een manier om daklozen hoop te geven, naast aandacht voor de praktische behoefte aan een dak boven het hoofd en een weg terug naar de samenleving.
