Stijn Hagenaars uit Breda werkt op kinderdagverblijven in West-Brabant en is daar een van de weinige mannen, in een sector waar veruit de meeste medewerkers vrouw zijn. Zelf zegt hij zich geen vreemde eend in de bijt te voelen, al beseft hij dat zijn positie bijzonder is.
Hagenaars beschrijft dat hij niet meteen chaos ziet als kinderen stoeien. Hij behoort tot het kleine aantal mannelijke medewerkers in de kinderopvang, waar vrouwen veruit in de meerderheid zijn.
Hij vertelt ook dat hij weleens de tip kreeg om zich eerst aan ouders voor te stellen voordat hij luiers ging verschonen. Die ervaring verbindt hij aan het werken als man in een door vrouwen gedomineerd vakgebied.
"Ik kreeg weleens de tip om mezelf eerst aan ouders voor te stellen voordat ik luiers ging verschonen."
Het verhaal werd gepubliceerd op 17 september 2026 en draait om het dagelijkse werk van Hagenaars op kinderdagverblijven in West-Brabant.
