Wim Beelen eist het Rotterdamse terrein op waar hij in hoog tempo bouwt aan een nieuw speelparadijs. Daarmee stevent hij af op een juridische strijd met de gemeente over toezeggingen die zij ooit deed aan zijn voorganger.
Het geschil draait om het terrein van het voormalige pretpark in Rotterdam. Beelen stelt dat het land hem toekomt en beroept zich daarbij op aanbiedingen die de gemeente eerder deed aan Hennie van der Most, de voormalige exploitant van het park en de voorganger van Beelen.
De gemeente kijkt heel anders tegen die aanbiedingen aan en volgt de lezing van Beelen niet. Op 13 november 2026 was het meningsverschil nog niet beslecht; het terrein van het oude pretpark werd omschreven als vrijwel zekere inzet van een juridische procedure.
Beelen bouwt ondertussen in snel tempo verder aan zijn speelparadijs, terwijl de vraag wie aanspraak kan maken op het terrein onbeantwoord blijft. Geen van beide partijen heeft de inhoud van de eerdere toezeggingen publiekelijk in detail toegelicht.
