Journalisten die zelf naar goudmijnen gingen, troffen er criminaliteit en uitbuiting van kinderen aan, terwijl meerdere lagen van certificering het goud juist vrij van schendingen hadden verklaard. Dat blijkt uit berichtgeving van 19 oktober 2026.
De verslaggeving schetst een keten waarin verschillende schakels verklaren dat het goud vrij is van schendingen van rechten en van criminaliteit. Met die verklaringen moeten kopers en verwerkers ervan uit kunnen gaan dat het metaal dat zij in handen hebben, niet besmet is door misstanden of misdaad.
Volgens de berichtgeving is er echter niemand die de mensen achter die verklaringen verplicht hun bureau te verlaten. Aan de garanties ligt geen verplichte controle ter plaatse ten grondslag, waardoor misstanden pas aan het licht kwamen toen iemand daadwerkelijk naar de mijnen ging in plaats van af te gaan op de papieren.
Daarmee komt de vraag centraal te staan hoe naleving in de goudhandel wordt gecontroleerd: een systeem dat op elke stap documenten oplevert, maar waarin het zelf waarnemen van de omstandigheden in de mijnen niet als eis is ingebouwd. Hoeveel locaties of bedrijven het betreft, wordt in de berichtgeving niet vermeld.
