Even wordt het spannend in Venlo, als Turkije bijna een gelijkmaker scoort tegen Australië.Bron Foto Roger DohmenSamen bidden, samen eten, samen voetbal kijken. Dat Turkije op de meest onmogelijke tijden speelt tijdens dit WK, weerhoudt Venlose jongeren er niet van om in de moskee samen te komen om te kijken.correspondent Noord-BrabantGepubliceerd op 14 juni 2026, 12:33Leestijd 3 minYusuf Akman heeft deze ochtend, of noem het nacht, twee outfits meegenomen naar de Tevhit-moskee.

De 15-jarige jongen roept als muezzin om half vijf op tot het ochtendgebed en verzorgt ter afsluiting de smeekbede. Dat kan niet in het Turkse voetbalshirt waarin hij anderhalf uur later de WK-wedstrijd tegen Australië volgt. Religie en voetbal mogen vandaag in elkaar overlopen, in zijn functie is het gepast om ze toch enigszins gescheiden te houden.

Het houdt automatisch ook in dat Akman zich op het moment van de aftrap als een echte voetbalfan kan gedragen.Terwijl Venlo nog op één oor ligt, stroomt aan de zuidkant van de stad een parkeerplaats langzaam vol. Normaal gesproken is het aantal gelovigen dat het ochtendgebed daadwerkelijk in de Turkse moskee doet op twee handen te tellen, maar nu is alles anders.

De jongerenstichting van het gebedshuis heeft bedacht om bidden en voetbal kijken te combineren, met een gezamenlijk ontbijt tussendoor. Secretaris Sinan Nur (25) weet vooraf niet hoeveel belangstelling hij voor dit experiment kan verwachten. Maar de jongerenkamer stroomt vol.Grote opkomst bij het ochtendgebedSlechts een enkeling komt alleen voor het voetbal.

Ook de imam moet even met zijn ogen knipperen als tijdens het gebed zo’n veertig jongens en mannen achter hem plaatsnemen, van wie enkelen al in het Turkse rood-wit of met de vlag om de schouders gedrapeerd. Nee, hij zal de hogere macht niet vragen om een overwinning voor zijn land.

Wel kijkt hij straks mee naar de wedstrijd. Niet zozeer als voetballiefhebber, maar vanwege de gemeenschapszin. Dat sport ook in zijn moskee verbroedert, is een verschijnsel om te koesteren.In de keuken roert Berkay Ertürk in een enorme pan met linzensoep. Die is beschikbaar gesteld door een lokaal restaurant, zoals de hele maaltijd tussen het gebed en de wedstrijd door Turkse ondernemers wordt gesponsord.

Er is op deze vroege ochtend ei, Turkse worst, brood, kaas, olijf, koek en simit (broodje), dus het is een hele opgave om iets tekort te komen.Open deze afbeelding in volledig schermOpen deze afbeelding in volledig schermOpen deze afbeelding in volledig schermOpen deze afbeelding in volledig schermDe dag begint in Venlo al vroeg met het ochtendgebed.Bron Foto Roger DohmenOp deze manier maakt de gemeenschap van de nood een deugd, want Turkije voetbalt zijn groepswedstrijden allemaal in de nacht.

Sterker nog, na vandaag (06.00 uur) wordt het tegen Paraguay (05.00 uur) en de Verenigde Staten (04.00 uur) alleen nog maar erger. Ertürk: “Toch proberen we de jongeren bij elkaar te brengen. Zo raken ze betrokken bij het ochtendgebed, kunnen ze samen de wedstrijd zien en kletsen we tussendoor over het leven en hoe het met ze gaat.

Dat laatste is ook belangrijk.”Tegen zes uur is het tijd om naar de jongerenkamer te gaan, waar de Nederlandse en Turkse vlag naast elkaar aan de muur hangen. Het is even slikken dat de wedstrijd met het minder bevlogen Nederlandse commentaar zal worden gevolgd.

Nur legt uit dat de moskee moeilijk alleen voor WK-wedstrijden kostbare abonnementen kan afsluiten.Extra stoelen voor de laatkomersUiteindelijk bekijken zo’n vijftig jongens en jonge mannen hier de wedstrijd (de vrouwen hebben een eigen jongerenafdeling waar voetbal kijken niet op de activiteitenkalender voorkomt).

Sommigen zijn later, waardoor er steeds weer nieuwe stoelen worden bijgezet. Zoals voor Ali, die bij hoog en laag beweert dat zijn zusje de wekker had afgepakt. Turkije staat dan tegen de heersende verwachting in al met 1-0 achter, met typische emoties tot gevolg.

Het commentaar op televisie mag dan mat zijn, voor Turkse voetballiefhebbers gaat die typering zelden op.Hoop is echter nooit ver weg. Terwijl een doos kersen rondgaat en Turkije na rust aandringt, klinken geregeld de woorden ‘geliyor, geliyor’ als aankondiging van een naderend doelpunt.

Maar de enige goal die nog valt, komt wederom van een Australische voet. Voor een enkele teleurgestelde fan is dat een kwartier voor tijd aanleiding om de moskee al te verlaten. De anderen volgen kort na het einde van de wedstrijd. De stemming laat zich raden, het woord schande valt.De uitslag zorgt ervoor dat Nur met een dubbel gevoel achterblijft.

Van voetbaleuforie is dan geen sprake, maar de ochtend is wel goed voor de saamhorigheid. “Het is toch ook een beetje jongerenwerk wat we doen.” Een uur na de imam, die er in de rust al vandoor is gegaan, druipt ook een van zijn mogelijke opvolgers teleurgesteld af.

Toch staat het voetbalshirt Yusuf Akman goed. Zolang hij Allah maar niet om een overwinning vraagt, mag een imam zeker achter de nationale ploeg staan. En hartstochtelijk ook.Lees ookGeselecteerd door de redactie