Simon (42), de eerste bewoner van de voormalige vuilnisberg “de belt” bij Vlissingen, leefde er wekenlang alleen, met alleen een tent, honger en de windmolens als gezelschap.
In een op 14 augustus 2026 gepubliceerd verhaal vertelt Simon hoe hij probeerde te overleven op de oude vuilnisberg, maar door trauma en slapeloosheid steeds verder van de samenleving afdreef. “De eenzaamheid maakte me paranoïde,” zegt hij.
Volgens het verslag was de belt, een voormalige vuilnisberg, wekenlang zijn toevluchtsoord. Hij had geen vaste onderkomen, alleen een tent, en weinig te eten. De windmolens waren zijn enige vaste gezelschap.
Simon wordt beschreven als de eerste bewoner van de voormalige vuilnisberg. Zijn verhaal laat zien hoe eenzaamheid en slaapgebrek hem in zijn greep kregen terwijl hij aan de rand van de samenleving leefde.
