In een column van 12 oktober 2026 staat Angela de Jong stil bij het telefoonverbod van Eus. Volgens haar vallen de gevolgen tot nu toe mee. De tekst draait om een vraag die haar thuis werd gesteld: of zij nu echt "zoiets stoms" zou doen.
De Jong beschrijft in felle bewoordingen het moment waarop zij haar kinderen aan een wereld vol schermen toevertrouwde. "Het voelt alsof ik mijn lieve baby'tjes als makkelijk hapje in een bad vol krokodillen heb geslingerd," schrijft ze. Ze presenteert het verbod niet als een simpel succes of falen, maar als iets dat haar aan het denken zette.
In de kop van de column komt het scepticisme uit haar eigen huis: "Leuk voor de kinderen van Eus. Maar jij gaat zoiets stoms toch niet doen, mam?" Die vraag vormt het vertrekpunt van haar overwegingen over de maatregel.
Volgens De Jong vallen de effecten van het telefoonverbod vooralsnog beter uit dan ze vreesde. Ze voegt daaraan toe dat dit geldt tot nu toe, waarmee ze in het midden laat hoe de situatie zich verder ontwikkelt.
